Liefs, Sofia

dank je dat je zo ongrijpbaar bent.

Dat je je niet laat definiëren,
onderzoeken,
niet laat vangen.

Dat je zo kwetsbaar bent
maar ook even overheersend,
overweldigend,
beroerend en hardnekkig.

Dat jij steeds wint.
En ik verlang.
Naar jou.

Liefs,
Sofia

dank je dat je je dochters Liefde, Hoop en Geloof hebt genoemd.

Dat ik naar jou vernoemd ben is misschien een toeval, maar maakt voor mij eigenlijk perfect sense. Het verklaart waarom ik zo raar ben en zal blijven: Geloven, Hopen, Lief hebben.

Liefs,
Sofia

dank je voor je meest fantastische college slides!

Ik vind het zo jammer dat ik je colleges heb moeten missen, en je verstrooide genie.
Maar door je slides hang ik alsnog aan je lippen.
En gaat leren een stuk makkelijker.

Liefs,
Sofia

bedankt dat je soms zo snel gaat.

Weinig andere dingen laten me zo goed prioriteiten stellen en energie vinden die ik niet wist dat ik had.

Liefs,
Sofia

P.S. Ik vind je ook heel leuk als je langzaam gaat!

bedankt dat jullie de tijd trotseren.

Dat jullie van vluchtige momenten,
geschiedenis maken.
Van gevoelens,
tastbare herinneringen.
Van gedeelde ervaringen,
glimlach-momenten voor mij alleen.
En van eigen intieme blikken op de wereld,
verhalen om te delen.

Liefs,
Sofia

dank je dat je er elke dag opnieuw staat.

Dat je me vrijheid geeft
maar ook mijn behoefte aan verbinding
serieus neemt.

Dat je me in de illusie laat
dat ik je kan sturen,
en mij toch steeds weer
naar nieuwe verrassingen leidt.

Liefs,
Sofia

dank je dat je de perfecte belichaming bent van lange zeepbel-middagen.

De manier waarop je tijd transformeert naar iets wezenlijks, 
je geur die rijpt met de uren, 
herinnert mij dat wachten geen noodzakelijk kwaad is
maar een terging om op te zoeken,
een kans om het proces net zo zinvol en opwindend te laten zijn
als het resultaat.

Liefs, 
Sofia