Zoeken

Liefs, Sofia

over de zaligheid van het alledaagse

Lief stoutmoedig ongeduld,

dank je dat je zo overtuigend bent.
Zo urgent,
meedogenloos en tergend.
Dat je alles opeist. Alles. Nu.
Dat je er niet om liegt,
maar met je hoge prijs
juist te koop loopt.
Dat je je scherpe randjes
vol trots draagt.
Dat je overgave
onontkoombaar maakt.
Dat  ik me al te graag
gewonnen geef.
Overgeef. Aan jou. Keer op keer.
Dat jij het doel wordt,
jij de beloning.
Jij de maatstaf
van wat er komen gaat.
Dat ik een heerlijk stoute grijns
van je krijg,
rode wangen en lichte voeten
in gedachten.
En een kloppend hart
die uit de daken schreeuwt
dat ik leef!

Liefs,
Sofia

Lief Thuis,

dank je dat je mij verdraagt.

Als ik na lange ontdekkingstochten
rondzwervingen van hoofd en lijf
weer moe en ontaard,
verward
naar jou terug sluip,

Als ik met benen opgevouwen
en rode wangen
nog van de spanning en betovering,
verwondering,
onder je vleugels kruip,

Begrijp jij mij.
Omvat jij mij.
En voelen alle avonturen weer ver weg
En Ik in jou weer zo dichtbij.

Liefs,
Sofia

Herfst magie II

Lieve spiegels,

bedankt dat jullie zo helder zijn.

Dat jullie daar opeens staan,
in een paar ogen
grote pupillen.
Mij stil aanstarend
met zo veel rust
en alle wijsheid in pacht.
Voorlezend uit mijn gedachten
terwijl illusies vatten vlam.

Als jullie niet zo confronterend waren,
zou ik me best gevleid voelen.
Maar gelukkig.
Jullie zijn zo helder als het kan.

Liefs,
Sofia

Flow.

Zoals de tijd voorbij vliegt.
Zonder me te laten schrikken.
Zonder de haast te voelen, 
zonder de stilte.
Alleen jou.

Alleen je huid voelen.
Alleen schommelen, met jou,
alle balansen bij elkaar.

Licht in mijn hoofd.
Als ik je weer elke beweging voel voelen.
Als ik elke beweging voel.
Als alles vloeibaar is,
alles contact.
Als ik vergeet te denken.

Als we elkaar omvatten.
Precies op de juiste afstand.
Daar waar verlangen gulzig drinkt.
En toch steeds dorstig blijft.

Lieve balans,

dank je dat je van alles sense maakt.

Dat je nooit perfect bent
maar altijd het juiste antwoord.
Nooit de oplossing,
maar de speurtocht zelf.
Nooit helemaal te vatten,
maar altijd daar.
In één vorm of een ander.

Liefs,
Sofia

Lieve verhalen,

bedankt voor jullie stille kracht.

Steeds als ik mezelf
jullie weer hoor vertellen,
verspringt er iets
in mij.
En voel ik mijn wenkbrauw
omhoog gaan.

Heb ik jullie zojuist bedacht?
Of verzinnen jullie mij?
Iedere keer als jullie
onopgemerkt maar zuiver
weer met mijn woorden aan de haal gaan?

Liefs,
Sofia

Winters licht

Site gebouwd met WordPress.com.

Omhoog ↑